۱۳۸۷ مهر ۱۲, جمعه


به نام تنها دوستم

دوستی نماد عشق است و از نگاه قرآنی فقط یک معشوق و یک دوست وجود دارد .(لااله الا الله ) یعنی (لا ولی الا الله) دوست ما همه چیز و همه کس و یا هیچ چیز و هیچ کس است.

گناه من دوستی غیر خداست و یا دوست نداشتن همه ی خداست. بخشی از خدا را که دهنده است دوست داریم اما بخش گیرنده را متنفریم.

امروز جمعه باز زبان به بدگویی عادت کرده و خدا کی می خواهد زبان ما را اصلاح کند نمی دانم.!!!!!

چرا اینقدر تفکر می کنم و هر چه می کنم باز تفکر و تفکر انفعالی. فکر مانند مگس است . مگس ها را که وزوز می کنند باید به یاد آریم ، در درون ما هم مگس است . مگس اندیشه که یک آن آرام نمی نشیند و دائما در پرواز است. چشم دل ما را کور می کند.

هیچ نظری موجود نیست: